ตั๋วพิพิธภัณฑ์ราเม็งชินโยโกฮาม่า

ใต้ตึกสำนักงานของชินโยโกฮาม่าลงไปหนึ่งชั้น มีถนนช้อปปิ้งญี่ปุ่นยุคโชวะที่จำลองขึ้นใหม่ สว่างด้วยโคมไฟย้อนยุค ประดับป้ายเก่า และเรียงรายด้วยร้านราเม็งที่เสิร์ฟชามสูตรเฉพาะจากแต่ละภูมิภาคทั่วประเทศ ถนนสายนั้นคือพิพิธภัณฑ์ พิพิธภัณฑ์ราเม็งชินโยโกฮาม่า ตั้งอยู่ในเขตโคโฮกุ เมืองโยโกฮาม่า ปฏิบัติต่อราเม็งเสมือนหัวข้อที่คู่ควรแก่การจัดแสดง ทั้งส่วนนิทรรศการ ฉากถนน และกิจกรรมต่าง ๆ อยู่ร่วมกับครัวที่ใช้งานจริงของร้านถึงเก้าร้าน และทั้งหมดเปิดถึง 21:00 น. ทำให้เป็นหนึ่งในพิพิธภัณฑ์ไม่กี่แห่งในเขตมหานครโตเกียวที่ใช้เป็นแผนดินเนอร์ได้เดินไม่ไกลจากสถานีชินคันเซ็น ปิดเพียงสองวันต่อปี และเก็บค่าเข้าชมถูกกว่าค่ารถไฟส่วนใหญ่

พิพิธภัณฑ์ราเม็งชินโยโกฮาม่าคืออะไร

พิพิธภัณฑ์ราเม็งชินโยโกฮาม่าเป็นพิพิธภัณฑ์อาหารในย่านชินโยโกฮาม่า จังหวัดคานากาวะ ที่จำลองถนนช้อปปิ้งญี่ปุ่นยุคโชวะไว้ใต้ดินหนึ่งชั้น และเติมเต็มด้วยร้านราเม็งที่เสิร์ฟชามสูตรเฉพาะจากทั่วญี่ปุ่น ค่าเข้าชมครอบคลุมถนน นิทรรศการ และกิจกรรมต่าง ๆ ส่วนราเม็งทุกชามซื้อแยกภายใน

แนวคิดเรียบง่ายและไม่ธรรมดา: ราเม็งถูกมองเป็นสาขาหนึ่งของประวัติศาสตร์สังคมมากกว่าอาหารจานด่วน ถนนใต้ดินจัดฉากเป็นเมืองญี่ปุ่นยามพลบค่ำ ครบด้วยหน้าร้าน โคมไฟ และเสาโทรศัพท์ ผู้เข้าชมเดินเข้าไปในฉากนั้นแทนที่จะเดินผ่านเฉย ๆ เว็บไซต์ภาษาอังกฤษของพิพิธภัณฑ์เอง raumen.co.jp/english บรรยายพื้นที่นี้ว่าเป็นสวนสนุกอาหาร ซึ่งใกล้เคียงความจริงมากกว่าคำว่าพิพิธภัณฑ์ ไม่มีงานศิลปะให้ยืนชม ไม่มีกระจกให้แนบจมูก สิ่งดึงดูดถาวรคือบรรยากาศบวกกับมื้อเย็น

ร้านค้าต่าง ๆ ไม่ได้เป็นแค่ฉาก แต่ละร้านเสิร์ฟสไตล์ภูมิภาคเฉพาะตัว เลือกมาเพื่อให้ผู้เข้าชมลิ้มรสราเม็งหลากหลาย traditions ของญี่ปุ่นได้ในบ่ายเดียวโดยไม่ต้องเปลี่ยนขบวนรถไฟเลยแม้แต่ครั้งเดียว ไลน์อัปของร้านเปลี่ยนไปตามกาลเวลา สาขาของร้านดังจากภูมิภาคต่าง ๆ หมุนเวียนกันเข้ามา การกลับมาเยือนซ้ำจึงไม่ค่อยซ้ำกับครั้งแรก บางร้านขายชามขนาดชิมที่ออกแบบมาเพื่อผู้ที่อยากลองมากกว่าหนึ่งชามโดยเฉพาะ ซึ่งเป็นคำตอบเชิงปฏิบัติต่อข้อกลืนไม่เข้าคายไม่ออกเพียงข้อเดียวของพิพิธภัณฑ์

นิทรรศการ จัดแสดง และกิจกรรมต่าง ๆ เติมเต็มช่วงเวลาระหว่างมื้อ พิพิธภัณฑ์มีพื้นที่แกลเลอรีบอกเล่าประวัติของเมนูนี้ ร้านขนมหวาน และมุมของขวัญขายสินค้าเกี่ยวกับราเม็ง อีกทั้งจัดกิจกรรมผูกกับเทศกาลญี่ปุ่นตามฤดูกาล มันเป็นพิพิธภัณฑ์ในแบบเดียวกับที่ Unko Museum Tokyo เป็นพิพิธภัณฑ์: หัวเรื่องคือวัฒนธรรมป๊อป วิธีการนำเสนอขี้เล่น และผู้เข้าชมต้องมีส่วนร่วมมากกว่าแค่สังเกต ใครวางแผนวันด้วยการเดินชมแกลเลอรีเป็นหลักคงผิดหวังที่นี่ แต่ใครวางแผนวันด้วยการกินจะไม่ผิดหวังเลย

ตั๋วราคาเท่าไรและครอบคลุมอะไรบ้าง

ค่าเข้าชม 450 JPY สำหรับตั๋วหนึ่งวัน อายุ 19 ปีขึ้นไป นับเป็นค่าเข้าที่ถูกที่สุดรายการหนึ่งในไลน์อัปเขตมหานครโตเกียวบนเว็บไซต์นี้ ราเม็งไม่รวมอยู่ในนั้น แต่ละชามสั่งและจ่ายเงินในร้าน และผู้เข้าชมตั้งแต่วัยมัธยมต้นขึ้นไปถูกคาดหวังให้สั่งอย่างน้อยหนึ่งชาม

ความคาดหวังข้อนี้คือกฎหนึ่งเดียวที่ควรรู้ก่อนไปถึง ร้านค้าภายในอยู่ได้ด้วยอาหารที่ขาย พิพิธภัณฑ์จึงขอให้ผู้ใหญ่และผู้เข้าชมวัยมัธยมต้นขึ้นไปสั่งราเม็งอย่างน้อยคนละหนึ่งชาม เป็นกฎเบา ๆ และการสั่งชามขนาดชิมก็ถือว่าทำตามทั้งตัวอักษรและความอยากอาหาร เด็กต่ำกว่าวัยมัธยมต้นไม่มีข้อผูกมัดเรื่องการสั่ง

งบประมาณจริงจึงเท่ากับค่าเข้าบวกหนึ่งชาม หรือค่าเข้าบวกชามชิมหลายชามสำหรับผู้ที่มองการเยี่ยมชมเป็นการทัวร์สไตล์ภูมิภาค ราคาชามกำหนดโดยร้านแต่ละร้านและแตกต่างกันไป ไม่มีตัวเลขเดียวครอบคลุมทั้งหมด หน้าเว็บภาษาอังกฤษของพิพิธภัณฑ์ระบุไลน์อัปร้านปัจจุบัน ที่พูดได้ตรง ๆ คือตั๋วเข้าชมเป็นตั๋วหนึ่งวัน: เข้าได้ในวันที่ซื้อ และเข้าซ้ำได้ในวันเดียวกันซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของข้อตกลงตั๋วหนึ่งวัน

เมื่อเทียบกับไลน์อัปอื่นบนเว็บไซต์นี้ รูปแบบความคุ้มค่าต่างออกไปอย่างชัดเจน Tokyo Trick Art Museum เก็บ 1,200 JPY สำหรับภาพลวงตาหนึ่งชั่วโมง และหุ่นขี้ผึ้งของ Madame Tussauds Tokyo แพงกว่านั้นอีก ที่นี่ค่าเข้าแทบเป็นเรื่องเล็กน้อย เงินที่จ่ายจริงเกิดขึ้นที่เคาน์เตอร์ วางงบให้ดี: นี่คือพิพิธภัณฑ์หายากที่ค่ายอาหารอาจมากกว่าตั๋วหลายเท่าตัว แต่ก็ยังรู้สึกว่านั่นคือสาระสำคัญ

ต้องจองล่วงหน้าไกลแค่ไหน?

คุณสามารถเดินเข้าไปได้เลย: พิพิธภัณฑ์จำหน่ายค่าเข้าชมที่ทางเข้าในวันนั้นและไม่มีระบบการเข้าชมตามรอบเวลาเลย จึงไม่มีรอบที่ต้องแย่งจองและไม่มีปฏิทินให้ต้องคอยติดตาม ตั๋วล่วงหน้ามีเป็นตัวเลือกเสริมผ่านรายการที่พัก/กิจกรรมออนไลน์ ซึ่งเหมาะสำหรับผู้ที่อยากให้ค่าเข้าชมเรียบร้อยก่อนเดินทางมาถึง

นี่ทำให้พิพิธภัณฑ์แห่งนี้อยู่ในฝั่งที่ง่ายที่สุดของแกนการจองที่เว็บไซต์นี้ติดตาม เว็บไซต์ภาษาอังกฤษอย่างเป็นทางการของพิพิธภัณฑ์คือที่สำหรับตรวจสอบเวลาเปิดทำการปัจจุบันและร้านราเม็งที่มาเปิด แต่ค่าเข้าชมนั้นซื้อได้ที่หน้างานในวันเดียวกัน โดยมีการขายที่หน้างานทุกวันที่เปิดทำการ และไม่มีวันปิดทำการประจำสัปดาห์ให้ต้องวางแผนหลบ ซึ่งถือว่าผิดปกติ เพราะพิพิธภัณฑ์ส่วนใหญ่ในโตเกียวปิดสัปดาห์ละหนึ่งวัน และหลายแห่งที่ได้รับความนิยมไม่สามารถเดินเข้าไปได้เลย พิพิธภัณฑ์จิบลิที่มิตากะไม่ขายตั๋วที่หน้างานเลย ส่วนสถานที่จัดงานของ teamLab ทั้งสองแห่งใช้รอบเวลาที่กำหนดซึ่งขายหมดเกลี้ยง ที่นี่ไม่มีอะไรแบบนั้น

ดังนั้นความหมายของรอบที่ขายหมดสำหรับพิพิธภัณฑ์แห่งนี้จึงแทบไม่มีเลย การจัดการความจุของค่าเข้าชมใช้ขนาดของถนนมากกว่าระบบตั๋ว และเวลา 21:00 น. ที่ปิดทำให้ผู้ที่มาถึงช้ามีช่วงเวลาท้ายวันยาวพอสมควร ช่วงที่คึกคักจริง ๆ คือเย็นวันหยุดสุดสัปดาห์และวันหยุดนักขัตฤกษ์ เมื่อถนนเต็มไปด้วยผู้คนที่มาหาอาหารเย็น ดังนั้นผู้ที่อยากเดินชมนิทรรศการแบบสบาย ๆ ควรมาเวลาทำการวันธรรมดา 11:00 น. หรือวันหยุดสุดสัปดาห์ 10:30 น. ก่อนที่ครัวจะเริ่มทำงานเต็มกำลัง

สำหรับผู้ที่อยากถือตั๋วไว้ก่อน ตั๋วล่วงหน้ามีจำหน่ายผ่านช่องทางการจองที่ด้านบนของหน้านี้ ครอบคลุมเฉพาะค่าเข้าชมเท่านั้น เช่นเดียวกับตั๋วที่ซื้อหน้างาน ดังนั้นการตัดสินใจระหว่างซื้อหน้างานกับซื้อล่วงหน้าจึงเป็นเรื่องความสะดวกมากกว่าราคาหรือสิทธิ์การเข้าถึง การจองล่วงหน้าไม่ได้ทำให้การเข้าชมดีขึ้นแต่อย่างใด นอกจากความแน่ใจว่ามีตั๋วอยู่ในมือ

คำแนะนำเพิ่มเติมสำหรับการวางแผนเข้าชมพิพิธภัณฑ์นี้ →

เวลาเปิดทำการและการเดินทาง

พิพิธภัณฑ์เปิด 11:00 น. ในวันธรรมดาและ 10:30 น. ในวันหยุดสุดสัปดาห์และวันหยุดนักขัตฤกษ์ ปิด 21:00 น. ทุกวัน และปิดเฉพาะวันที่ 31 ธันวาคมและ 1 มกราคม สถานีชินโยโกฮามะเดินจากฝั่ง JR 5 นาที หรือ 1 นาทีจากทางออก 10 ฝั่งรถไฟใต้ดินและสายโซเท็ตสึ-โทคิว

เวลาเปิดทำการเหล่านี้สำคัญกว่าที่เห็น พิพิธภัณฑ์ที่เปิดราวเวลาอาหารกลางวันและปิด 21:00 น. ถูกออกแบบมาโดยมีมื้ออาหารเป็นศูนย์กลาง และเปิดยาวตลอดช่วงเย็น ซึ่งเป็นเวลาที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะเกือบทุกแห่งในโตเกียวปิดประตูไปนานแล้ว ที่นี่ยังเปิดวันจันทร์ด้วย ซึ่งเป็นวันที่พิพิธภัณฑ์แห่งชาติย่านอุเอโนะปิดทั้งหมด ทำให้เป็นตัวเลือกที่แท้จริงในวันธรรมดาหนึ่งวันที่นักท่องเที่ยวจำนวนมากมีเวลาว่าง การปิดประจำปีมีเพียงคู่ท้ายปีคือ 31 ธันวาคมและ 1 มกราคม ดังนั้นคำถามเชิงปฏิบัติในการวางแผนจึงไม่ใช่วันไหนที่จะไป แต่เป็นมื้อไหน

การเดินทางไปนั้นง่ายผิดปกติสำหรับทริปวันเดียวในเขตมหานครโตเกียว ที่อยู่เต็มคือ 2-14-21 ชินโยโกฮามะ เขตโคโฮกุ โยโกฮามะ จังหวัดคานางาวะ 222-0033 สถานีชินโยโกฮามะมีรถไฟ JR สายโทไกโดชินคันเซ็นและสาย JR โยโกฮามะให้บริการ โดยพิพิธภัณฑ์อยู่ห่างออกไป 5 นาทีเมื่อเดินเท้า และมีรถไฟสายโซเท็ตสึ-โทคิวชินโยโกฮามะกับรถไฟใต้ดินเทศบาลโยโกฮามะ ซึ่งทางออก 10 อยู่ห่างจากประตูพิพิธภัณฑ์เพียง 1 นาที จากสถานีโตเกียวเส้นทางจะไปทางชินคันเซ็นถึงชินโยโกฮามะ หรือสาย JR โยโกฮามะโดยต่อรถอย่างมากหนึ่งครั้ง และ JR Pass ครอบคลุมช่วงชินคันเซ็น เวลาเดินทางและค่าโดยสารขึ้นอยู่กับเส้นทางที่เลือก จึงควรตรวจสอบจากแอปวางแผนเส้นทางมากกว่าตัวเลขตายตัว: เว็บไซต์นี้ไม่ระบุตัวเลขสำหรับเส้นทางนี้

ตัวอาคารสถานีเป็นจุดเปลี่ยนถ่ายขนาดใหญ่ทันสมัยที่เชื่อมกับย่านช้อปปิ้งและสำนักงาน ทางเดินราบเรียบและมีป้ายบอกทางชัดเจน ผู้ที่เดินทางจากใจกลางโตเกียวด้วยชินคันเซ็นควรทราบว่าชินโยโกฮามะเป็นสถานีจอดบนสายโทไกโด ห่างจากสถานีโตเกียวเพียงไม่กี่นาที ทำให้พิพิธภัณฑ์แห่งนี้เป็นหนึ่งในทริปวันเดียวที่ไปถึงได้เร็วที่สุดในรายการของเว็บไซต์นี้เมื่อรถไฟออกเดินทางแล้ว ส่วนการเดินทางจากอีกฝั่งคือย่านริมน้ำโยโกฮามะ รถไฟใต้ดินเทศบาลเชื่อมสองพื้นที่เข้าด้วยกันโดยตรง

ควรเผื่อเวลาเท่าไรและภายในมีอะไรให้ชมบ้าง?

เผื่อเวลาประมาณสองชั่วโมงสำหรับการเข้าชมแบบสบาย ๆ: ราเม็งหนึ่งชามพร้อมเดินชมถนนจำลอง นิทรรศการ และมุมของที่ระลึกอยู่ในเวลานั้นพอดี และพิพิธภัณฑ์ถูกออกแบบให้เป็นจุดแวะครึ่งวันภายในการเที่ยวโยโกฮามะที่กว้างขึ้น มากกว่าจุดหมายที่ต้องใช้เวลาเต็มวันของตัวเอง

การเข้าชมเป็นวงรอบง่าย ๆ คือ เข้าชม เดินเลียบถนนจำลองที่อยู่ชั้นล่างของอาคาร ชมนิทรรศการประวัติศาสตร์ของอาหารจานนี้ แล้วนั่งที่เคาน์เตอร์พร้อมชามราเม็ง ผู้ที่อยากลองราเม็งหลายสไตล์จากหลายภูมิภาคควรเผื่อเวลาเพิ่ม เพราะแต่ละร้านมีคิวและครัวแยกกัน และชามชิมยังมาในความเร็วแบบราเม็ง ไม่ใช่ความเร็วแบบโรงอาหาร การสั่งรอบสุดท้ายของร้านต่าง ๆ มาก่อนเวลา 21:00 น. ที่ปิด ดังนั้นการมาเยี่ยมช่วงค่ำควรมาถึงโดยมีเวลาเหลือพอให้ได้ที่นั่งและรับอาหาร แทนที่จะเดินเข้ามาแบบฉิวเฉียด

คาดหวังฉากที่สมจริงเต็มรูปแบบมากกว่าห้องจัดแสดง ถนนใต้ดินนั้นสลัว ตกแต่งอย่างจงใจให้หวนคิดถึงอดีต โดยมีร้านค้าเป็นหน้าร้านที่เปิดขายจริงอยู่ภายใน พิพิธภัณฑ์ไม่มีกฎห้องเงียบ: การซดเสียงดังเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมที่อาคารนี้เฉลิมฉลอง และครอบครัวที่มีเด็กก็เป็นส่วนหนึ่งของฝูงชนทั่วไปที่เห็นได้ชัด การถ่ายภาพเป็นเรื่องปกติรอบฉากถนน ใครก็ตามที่รู้สึกว่ากลิ่นอาหาร ฝูงชน และแสงสลัวรวมกันแล้วอึดอัดเกินไป ควรจัดเวลาเข้าชมเป็นช่วงเปิดทำการ ซึ่งเป็นเวลาที่ถนนว่างที่สุด

มีจุดที่ควรบอกไว้เรื่องการเข้าถึง: ส่วนจัดแสดงหลักอยู่ต่ำกว่าระดับถนนหนึ่งชั้น ลงได้ทั้งบันไดและบันไดเลื่อน พอลงมาแล้วพื้นที่ส่วนใหญ่จะอยู่ชั้นเดียว กระชับและเดินง่าย มุมขายของที่ระลึกมีราเม็งแบบซองและสินค้าเกี่ยวข้องที่พกพาสะดวก เหมาะกับคนที่อยากซื้อตุนก่อนนั่งรถไฟยาวกลับบ้าน คะแนนรีวิวของพิพิธภัณฑ์ที่ 4.4 จาก 378 รีวิวบนรายการสดสะท้อนรูปแบบประสบการณ์ได้ดี: เป็นครึ่งวันที่ถูก สนุก และเน้นอาหารเป็นหลัก มากกว่าจะเป็นประสบการณ์ลึกซึ้ง

สถานที่ใกล้เคียงและใครเหมาะกับพิพิธภัณฑ์นี้ที่สุด

พิพิธภัณฑ์เหมาะกับครอบครัว นักท่องเที่ยวที่เน้นเรื่องอาหาร และใครก็ตามที่อยากได้จุดแวะสบาย ๆ ในวันฝนตก แต่ไม่ใช่พิพิธภัณฑ์สำหรับคนชอบเดินชมแกลเลอรี: ที่นี่ไม่มีคอลเลกชันงานศิลป์ให้ศึกษาจริงจัง ย่านชินโยโกฮาม่าเองเป็นย่านธุรกิจที่เงียบสงบ นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่จึงมักจับคู่พิพิธภัณฑ์นี้กับย่านริมน้ำโยโกฮาม่าบริเวณมินาโตะ มิไร

คู่ที่ลงตัวที่สุดคือ CUPNOODLES MUSEUM Yokohama ที่มินาโตะ มิไร ซึ่งเล่าเรื่องอีกครึ่งหนึ่งของประวัติศาสตร์อาหารสำเร็จรูปของญี่ปุ่น และเหมือนพิพิธภัณฑ์นี้ตรงที่ผสมนิทรรศการกับของกินหรือของที่คุณได้ลงมือทำ ดูข้อมูลของพิพิธภัณฑ์นั้นได้ที่ cupnoodles-museum.jp/en/yokohama ทั้งสองแห่งอยู่คนละฝั่งของโยโกฮาม่า เชื่อมกันด้วยรถไฟใต้ดินเทศบาล และรวมกันเป็นวันทริปพิพิธภัณฑ์แปลก ๆ ในคานากาว่าได้เต็มวันโดยแทบไม่ต้องย้อนทาง สังเกตความต่างเรื่องตั๋ว: CUPNOODLES MUSEUM ปิดวันอังคารและขายตั๋วออนไลน์ผ่านหน้าอีทิกซ์ของตัวเองเท่านั้น ส่วนพิพิธภัณฑ์ราเม็งเปิดทุกวันยกเว้นสองวันช่วงสิ้นปี และขายตั๋วที่หน้างาน

สำหรับนักท่องเที่ยวที่พักใน 23 เขตของโตเกียวและกำลังชั่งใจระหว่างที่นี่กับตัวเลือกที่ใกล้กว่า การเปรียบเทียบอย่างตรงไปตรงมาคือเรื่องของจุดประสงค์ Unko Museum Tokyo ที่โอไดบะให้ความสนุกสนานแบบเดียวกันในบรรยากาศห้างสรรพสินค้า โดยไม่มีมื้อเย็น ทั้งสองแห่งไม่ใช่สิ่งทดแทนกัน สิ่งที่ชินโยโกฮาม่ามีไม่เหมือนใครคือมื้ออาหาร: ที่นี่เป็นสถานที่จัดงานแห่งเดียวในรายการของเว็บนี้ที่อาหารคือคอลเลกชัน และเป็นแห่งเดียวที่ทำหน้าที่เหมือนการจองมื้อเย็นพร้อมนิทรรศการแถมมา

ใครควรข้าม: นักท่องเที่ยวที่ไม่สนใจราเม็ง หรือคนที่หวังจะได้ใช้เวลาช่วงบ่ายในพิพิธภัณฑ์เต็มรูปแบบพร้อมการคัดสรรเนื้อหาอย่างลึกซึ้ง นิทรรศการที่นี่เป็นเพียงตัวประกอบ ใครควรให้ความสำคัญ: ใครก็ตามที่มีวันจันทร์ว่าง เพราะที่นี่เป็นหนึ่งในพิพิธภัณฑ์บนเว็บนี้ที่เปิดในวันที่พิพิธภัณฑ์แห่งชาติย่านอุเอโนะปิด; ครอบครัวที่มีเด็กเหนื่อยล้า เพราะการเยี่ยมชมจบลงด้วยซุปร้อน ๆ; และนักเดินทางที่ผ่านชินโยโกฮาม่าด้วยชินคันเซ็นและมีเวลาว่างสองชั่วโมง เพราะสถานีอยู่ห่างออกไปห้านาทีและค่าเข้าชมถูกพอที่จะแวะโดยไม่ได้วางแผนล่วงหน้าได้สบาย ๆ

คำถามที่พบบ่อย